Op 27 oktober 1987 werd ontdekt dat ik niet meer leefde in mama haar buik,mama lag al een tijd in het ZH,omdat mijn zusje en ik niet goed groeiden in mama haar buik,en mama veel moest rusten.
doordat de gynacoloog ons te laat heeft "gehaald"ben ik overleden in mama haar buik,en waren ze nog net op tijd om mijn tweelingzusje Joëlle te redden.
ik ben nu een engeltje,en met mijn grote zus gaat alles goed.als jullie haar zien..zien jullie hoe ik nu zou zijn.wij waren nl een eeneiige tweeling..
mama heeft op 30 juni 2006 weer een eeneiige tweeling gekregen,mijn broertjes Levi&Sem.dit is een wonder,want 2 eeneiige tweelingen komen bijna nooit voor in een familie,alleen maar door geluk.
ik waak dan ook vanaf mijn wolkje goed over mijn zus en broertjes.
mama en mijn zus, en ik kijk mee vanaf mijn wolkje,zouden het leuk vinden,als je mijn vriendje/vriendinnetje word,en een berichtje achterlaat in mijn gastenboek.
vlinderkusjes van Sadé*&Joëlle en liefs van Mama Esther.
HERFST
Ik schilder met het penceel van mijn hart
een herfsttafereel
De bladeren in mooie kleuren
beschenen door een rozig zonnetje.
En onder een boom, tussen gevallen blad, schilder ik jou.
Mijn gave wondertje met donkere haartjes.
Een herfstkind dat ging met de gevallen bladeren van de bomen.
Na elke zomer schilder ik een nieuwe herfst.
met bomen die tot volwassen stammen worden.
De bomen worden groter, jij wordt steeds kleiner.
Totdat ik jou niet meer schilderen kan.
Ik neem een blad van de grond en schilder jou naam, en weet als ik jou niet meer tussen de bomen zie, de wind nog steeds jou naam fluistert
Mama en mijn tweelingzus Joëlle,op 25-06-2004 is deze foto genomen op de bruiloft van Ome Demis en Tante Sandra.
Lieve Sadé*
Jij hebt mij nooit aangekeken
En toch ken ik jou blik
Ik zie het in je zus haar ogen
Of in mijn ogen,want jij dat ben ik
Ik heb jou nooit zien of horen lachen
Maar toch klinkt jouw lach in mijn oren
Ik sluit mijn ogen en doe mijn best
Om jou te zien en te horen
Ik heb jou nooit horen huilen
En ook troosten kon ik je niet
Maar jij huilt met mij
Wanneer Mama overloopt van verdriet
Je hebt me nooit geknuffeld
En ik heb jou armpjes nooit om me heen gevoeld
En toch voelt mama jou warme armpjes
En hoe je zachtjes door mijn haren kroelt
Jij hebt mij nooit mama genoemd
Ik heb jou stem nooit gehoord
Toch hoor ik je elke dag
En is het jou stem die mama's hoofd doorboord
Ik heb jou nooit zien lopen
Toch hoor ik jou voetstapjes op de vloer
Kleine,lieve en voorzichtige stapjes
En toch zo krachtig en zo stoer
Maar,er komt een dag dat jij in mama's ogen kijkt
En dat je tevreden naar mama lacht
Dan zal mijn hart zich vullen met geluk en vreugde
Want daar heb ik zo lang op gewacht
Je zal dan naar me toe rennen
En je armpjes om mama heen slaan
Samen huilen we dan van geluk
En dan laat ik je nooit meer gaan
Dan zal ik zeggen wat ik altijd al wilde
En zul jij zeggen wat mama altijd al wist
Mama,ik hou van jou en ik heb je zo gemist.
Ga ook eens een kijkje nemen op de site van mijn vlindervriendjes en vriendinnetjes.....
Lars*&Jarne*
Dit zijn mijn vlinder vriendjes Lars*&Jarne*
